تاریخ حدیث گویای فراز و نشیبی است که حدیث دچارش شده است.یکی از آفت های مهم حدیث، جعل و وضع حدیث است.بر این اساس عالمان در صدد بر آمده اند حدیث را ارزیابی و اعتبار سنجی کنند.آنان برپایه مبانی و معیارهای گوناگون حدیث را ارزیابی کرده اند. یکی از معیارهایی که حدیث را بر پایه آن حدیث را نقد می کنند باورهای کلامی است .علامه شوشتری یکی از دانشیان حدیث و رجال در قاموس الرجال تلاش کرده حدیث را بر پایه معیارهایی از قبیل قرآن، سنت، تاریخ ارزیابی کند. یکی از معیارهای نقد حدیث که علامه از آن بهره برده باورهای کلامی است. این نوشتار در صدد بررسی جایگاه نقد حدیث بر پایه مبانی کلامی در قاموس الرجال است.در این نوشتار تلاش شد رویکرد علامه شوشتری به حدیث و نقد آن بر پایه باورهای کلامی واکاوی شود. نگارنده با اتخاذ روش توصیفی – تحلیلی به نتایجی دست یافت. علامه تستری برپایه باور کلامی، عصمت، جسم نبودن خداوند،عصمت پیامبر و امام، علم حجت الهی، زنده بودن امام زمان، هنگام حضور امام و لزوم اشتراط اذن امام در قیام ، ضرورت و لزوم حجت الهی در همه زمان ها ،حقانیت امام علی(ع)، بطلان غلو درباره پیامبر و امام به ارزیابی و اعتبار سنجی حدیث اقدام کرده است.